กฎหมายไก่ชนทั่วโลก: 6 เดือนไล่อ่านกฎหมายสอนอะไรผม

กฎหมายไก่ชนทั่วโลก: 6 เดือนไล่อ่านกฎหมายสอนอะไรผม

กฎหมายไก่ชนทั่วโลกไม่มีคำตอบเดียว เพราะประเทศส่วนใหญ่ห้ามเด็ดขาด แต่บางประเทศอนุญาตแบบมีเงื่อนไข สหรัฐอเมริกาห้ามครบทั้ง 50 รัฐ โดยรัฐลุยเซียนาเป็นรัฐสุดท้ายที่ห้ามในปี 2008 และกฎหมายฟาร์มบิลปี 2018 ปิดช่องว่างในดินแดนของสหรัฐฯ อย่างกวมและเปอร์โตริโกด้วย สหราชอาณาจักรห้ามมาตั้งแต่ปี 1835 ฝรั่งเศสห้ามแต่ยกเว้นพื้นที่ที่พิสูจน์ได้ว่ามีประเพณีสืบเนื่องมายาวนาน ส่วนฟิลิปปินส์อนุญาตตามประกาศ PD 449 ปี 1974 เฉพาะสนามที่ได้รับใบอนุญาตจากท้องถิ่นและเฉพาะวันที่กำหนด ในประเทศไทย การพนันชนไก่อยู่ภายใต้พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ต้องได้รับอนุญาตจากทางราชการเท่านั้น และการพนันออนไลน์ผิดกฎหมาย ข้อสรุปที่ใช้ได้จริงคือ ให้ตรวจกฎหมายระดับท้องถิ่นของพื้นที่นั้นก่อนทุกครั้ง เพราะคำว่า "ถูกกฎหมาย" มักผูกกับสถานที่ วันเวลา และใบอนุญาต ไม่ได้ครอบคลุมทั้งประเทศ

ตอนแรกผมนึกภาพว่าโลกแบ่งเป็นสองฝั่งง่ายๆ คือประเทศที่ห้ามกับประเทศที่ให้เล่น ผมนั่งคุยกับเพื่อนในกลุ่มแฟนไก่ชนแล้วมั่นใจมากว่าฟิลิปปินส์ "ถูกกฎหมายหมด" แต่พอไล่อ่านตัวบทจริงทีละประเทศ ภาพที่เห็นกลับเป็นสีเทาเต็มไปหมดเลยน้า มีทั้งข้อยกเว้นรายวัน รายหมู่บ้าน และรายพิธีกรรม เรื่องนี้สำคัญกว่าที่คิด เพราะคนที่เข้าใจผิดแค่ข้อเดียวอาจโดนทั้งปรับทั้งคดีได้เลยนะ

ผมไล่ตรวจอะไรบ้างกันแน่?

ผมตรวจสามเรื่องหลัก คือ ประเทศนั้นห้ามหรืออนุญาตการชนไก่ ข้อยกเว้นที่ซ่อนอยู่ในตัวบทคืออะไร และกฎหมายถูกบังคับใช้จริงแค่ไหน ครอบคลุมประมาณ 10 ประเทศและเขตพื้นที่ที่แฟนไก่ชนไทยถามถึงบ่อยที่สุด

ผมไม่ได้ลงไปสนามไหนทั้งสิ้นนะ ทั้งหมดมาจากการอ่านกฎหมาย บทความอ้างอิง และข้อมูลสาธารณะ คนที่ชอบเอาข้อมูลมือสองมาพูดเหมือนเห็นกับตาน่ะ ผมเจอมาเยอะแล้วจนเหนื่อย ข้อมูลหลักของผมอิงจากหน้า Cockfighting บน Wikipedia แล้วตามไปดูตัวกฎหมายของแต่ละประเทศอีกที เพราะตัวเลขที่คนแชร์กันในกลุ่มมักคลาดเคลื่อน ถ้าอยากรู้พื้นฐานของสายพันธุ์ก่อน แนะนำให้อ่าน [Internal Link: คู่มือพันธุ์ไก่ชนสำหรับผู้เริ่มต้น] ของ พันธุ์ไก่ชน ก่อนเลยนะ

ผมแบ่งประเทศเป็นสามกลุ่มเพื่อให้เทียบกันง่าย กลุ่มแรกคือห้ามทั้งหมด กลุ่มที่สองคือห้ามแต่มีข้อยกเว้น และกลุ่มที่สามคืออนุญาตภายใต้การควบคุม ผมชอบแบ่งแบบนี้เพราะนับเป็นสัดส่วนได้ ใครเรียนความน่าจะเป็นมาจะเข้าใจว่าการจัดกลุ่มก่อนช่วยลดความผิดพลาดได้เยอะ

1. กลุ่มห้ามทั้งหมด: สหรัฐอเมริกา (ทุกรัฐและดินแดน) สหราชอาณาจักร
2. กลุ่มห้ามแต่มีข้อยกเว้น: ฝรั่งเศส สเปน (บางเขตปกครอง) อินโดนีเซีย (พิธีกรรมบนเกาะบาหลี) อินเดีย (ห้ามตามกฎหมาย แต่บังคับใช้ไม่สม่ำเสมอ)
3. กลุ่มอนุญาตภายใต้การควบคุม: ฟิลิปปินส์ ไทย (ต้องมีใบอนุญาต) และบางพื้นที่ของละตินอเมริกา

เรียนรู้เพิ่มเติม

เริ่มต้นอย่างไร และความรู้สึกแรกเป็นอย่างไร?

ผมเริ่มจากตัวบทกฎหมายต้นทางของแต่ละประเทศ ไม่ใช่บล็อกที่สรุปมาให้ ความรู้สึกแรกคือ "ทำไมมันไม่เหมือนกันเลย" ประเทศหนึ่งห้ามผู้เลี้ยง อีกประเทศห้ามผู้ชม และอีกประเทศห้ามแค่การพนัน ซึ่งเป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิงนะ

ที่ผมกังวลที่สุดคือความสับสนระหว่างสามเรื่อง ได้แก่ การเลี้ยงไก่ชน การจัดให้ชนกัน และการพนันบนผลการชน บางประเทศห้ามแค่ข้อใดข้อหนึ่ง คนส่วนใหญ่เข้าใจผิดตรงนี้แล้วเสียหายหนักเพราะเชื่อว่า "ฉันแค่เลี้ยงเฉยๆ" ทั้งที่กฎหมายนั้นครอบคลุมการครอบครองสัตว์เพื่อชนด้วย

อีกเรื่องที่ผมขีดเส้นใต้ไว้คือ คำว่า "ห้าม" ในตัวบทไม่ได้เท่ากับ "ไม่มีใครทำ" อินเดียเป็นตัวอย่างชัดเจน กฎหมายป้องกันการทารุณกรรมสัตว์ปี 1960 และคำวินิจฉัยของศาลสูงสุดอินเดียปี 2014 ที่เกี่ยวกับการละเล่นที่ใช้สัตว์ ล้วนวางหลักไว้ชัด แต่ช่วงเทศกาลสงกรานต์ของรัฐอานธรประเทศ การชนไก่ก็ยังเกิดขึ้นเป็นประจำ ผมจึงสรุปว่าการอ่านแค่ตัวบทไม่พอ ต้องดูการบังคับใช้ควบคู่กันเสมอ

ผมเลยตั้งตารางสั้นๆ ไว้ในหัวสำหรับทุกประเทศ ช่องแรกคือ ตัวบทว่าอย่างไร ช่องที่สองคือ ข้อยกเว้นมีไหม ช่องที่สามคือ บังคับใช้จริงเข้มแค่ไหน พออ่านไปเรื่อยๆ ผมพบว่าช่องที่สามนี่แหละที่คนมักข้าม ทั้งที่เป็นช่องที่กำหนดความเสี่ยงจริงของคนคนหนึ่ง ถ้ามองด้วยความน่าจะเป็น โอกาสถูกจับอาจต่ำ แต่ความเสียหายถ้าโดนจับนั้นสูง คนที่เก่งเลขเห็นแล้วต้องขนลุกบ้างล่ะ

กฎหมายประเทศไหนที่ใช้ได้จริง ชัดเจน และตรวจสอบง่าย?

สหรัฐอเมริกากับสหราชอาณาจักรชัดเจนที่สุด เพราะห้ามทั้งประเทศ สหรัฐฯ ห้ามครบ 50 รัฐ โดยรัฐนิวเม็กซิโกห้ามในปี 2007 และลุยเซียนาในปี 2008 ส่วนอังกฤษห้ามตั้งแต่ปี 1835 และมีกฎหมายเพิ่มเติมในยุคต่อมา

ในสหรัฐอเมริกา ผมให้คะแนนความชัดเจนสูงสุด เพราะมีทั้งกฎหมายรัฐและกฎหมายสหพันธรัฐซ้อนกัน ข้อมูลที่หลายบทความไม่เล่าคือช่องว่างเรื่อง "ดินแดน" เมื่อก่อนกวมและเปอร์โตริโกยังเป็นพื้นที่ที่การชนไก่ยังถูกกฎหมายอยู่ จนกฎหมายฟาร์มบิลปี 2018 แก้ไข Animal Welfare Act ให้ห้ามครอบคลุมดินแดนของสหรัฐฯ ด้วย โดยมีผลบังคับใช้ในช่วงปลายปี 2019 ผมชอบเรื่องนี้มากเพราะมันแสดงให้เห็นว่า "ถูกกฎหมายวันนี้" ไม่ได้แปลว่าจะถูกกฎหมายตลอดไป และคนที่วางแผนลงทุนกับธุรกิจที่พึ่งพากฎหมายแบบนี้ควรรู้ไว้ก่อนเลยนะ

ในมุมของความน่าจะเป็น กฎหมายที่ห้ามชัดและบังคับสม่ำเสมอแบบนี้ทำให้ผมประเมินความเสี่ยงได้ง่ายที่สุด คือเข้าใกล้ศูนย์เปอร์เซ็นต์ที่จะมีช่องถูกกฎหมาย ส่วนสหราชอาณาจักรก็เช่นกัน การห้ามดำเนินมาเกือบสองศตวรรษ ทำให้แทบไม่มีความคลุมเครือทางกฎหมายเหลืออยู่ ถ้าคุณอยู่ในสองประเทศนี้ คำตอบคือ "ไม่ต้องคิดมาก ห้ามเลย" ซึ่งบอกตามตรงว่าสบายใจที่สุดสำหรับคนขี้กังวลอย่างผม

อีกประเทศที่ผมเห็นว่าใช้ได้จริงในเชิงระบบคือฟิลิปปินส์ ซึ่งกำหนดกรอบไว้ตั้งแต่ Presidential Decree 449 ปี 1974 หน่วยงานท้องถิ่นเป็นผู้ออกใบอนุญาต และจำกัดวันจัดไว้ที่วันอาทิตย์ วันหยุดตามกฎหมาย และเทศกาลประจำท้องถิ่นเป็นหลัก ข้อมูลตรงนี้คือจุดที่ผมคิดว่าคนไทยเข้าใจผิดบ่อย เพราะ "ถูกกฎหมาย" ของฟิลิปปินส์มีกรอบเวลาและสถานที่ ไม่ใช่เปิดตลอดทุกวัน นอกจากนี้ การพนันชนไก่ผ่านออนไลน์ (e-sabong) ถูกระงับในปี 2022 ในสมัยประธานาธิบดีดูเตอร์เต ซึ่งแสดงว่าแม้แต่ประเทศที่อนุญาต ก็ยังขีดเส้นแยกระหว่างสนามจริงกับช่องทางออนไลน์ไว้อย่างชัดเจน

เรียนรู้เพิ่มเติม

แล้วไทยล่ะ กฎหมายไก่ชนในประเทศไทยเป็นอย่างไร?

ไทยใช้พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 เป็นกฎหมายหลัก การพนันชนไก่ต้องได้รับอนุญาตจากทางราชการและทำได้เฉพาะสนามที่มีใบอนุญาตเท่านั้น ส่วนการพนันนอกเหนือจากนี้ รวมถึงการพนันออนไลน์ ถือว่าผิดกฎหมาย

ผมอยากให้พี่ๆ ฟังตรงนี้ให้ดีนะ เพราะเป็นจุดที่คนพลาดบ่อยที่สุด การที่มีสนามถูกกฎหมายอยู่ในบางจังหวัด ไม่ได้แปลว่าการเล่นพนันไก่ชนทุกรูปแบบจะถูกกฎหมาย เช่น วงพนันในหมู่บ้านที่ไม่มีใบอนุญาต หรือเว็บไซต์ที่เปิดรับแทงออนไลน์ ล้วนอยู่นอกกรอบทั้งหมด นอกจากนี้ยังมีพระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมสัตว์และการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557 ที่ต้องดูประกอบด้วย เพราะเรื่องสวัสดิภาพของสัตว์เป็นอีกชั้นหนึ่งที่แยกจากเรื่องการพนัน ผมแนะนำให้ตรวจรายละเอียดจากเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นหรือผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายก่อนเสมอ ไม่ควรเชื่อคำบอกเล่าในกลุ่มแชต

มาคิดเลขกันเล่นๆ นะ สมมติว่าแทง 1,000 บาท โอกาสชนะ 50 เปอร์เซ็นต์ แต่เจ้ามือหักส่วนแบ่ง 10 เปอร์เซ็นต์จากเงินรางวัล ค่าคาดหวังต่อรอบคือ 0.5 x 900 ลบ 0.5 x 1,000 เท่ากับ ลบ 50 บาท หรือขาดทุนเฉลี่ย 5 เปอร์เซ็นต์ต่อรอบ นี่ยังไม่นับค่าปรับ ค่าดำเนินคดี หรือความเสี่ยงของเว็บที่ไม่ถูกกฎหมายเลยนะ ตัวเลขนี้เป็นแค่ตัวอย่างประกอบการอธิบาย ไม่ใช่สถิติจริงของสนามใด แต่หลักคิดคือ "ต่อให้ถูกกฎหมาย ค่าคาดหวังก็ติดลบอยู่ดี" ซึ่งคนส่วนใหญ่ไม่ยอมคิด บอกกี่ครั้งก็ไม่ฟัง

จุดไหนที่กฎหมายพังไม่เป็นท่า?

กฎหมายพังที่สุดตรงข้อยกเว้นแบบประเพณีและการบังคับใช้ ฝรั่งเศสห้ามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 521-1 แต่ยกเว้นให้ในท้องถิ่นที่พิสูจน์ได้ว่ามีประเพณีสืบเนื่อง ส่วนบาหลีมีพิธีกรรมทางศาสนาที่ถูกใช้เป็นช่องของการพนัน

ผมเรียกฝรั่งเศสว่า "ประเทศที่ถูกกฎหมายแบบรายหมู่บ้าน" ก็ได้ เพราะข้อยกเว้นนั้นใช้ได้เฉพาะพื้นที่ที่แสดงได้ว่ามีประเพณีไม่ขาดสาย ซึ่งตามที่ผมเข้าใจ มักเป็นพื้นที่ทางตอนเหนือของประเทศและดินแดนโพ้นทะเลบางแห่ง แปลว่าคำถามว่า "ฝรั่งเศสถูกกฎหมายไหม" ตอบด้วยคำว่า ใช่ หรือ ไม่ ไม่ได้ ต้องถามต่อว่า "หมู่บ้านไหน" ผมคิดว่านี่คือข้อมูลที่คู่แข่งในหน้าค้นหาส่วนใหญ่ไม่ค่อยลงลึก ทั้งที่มีผลกับการตีความมาก สเปนก็คล้ายกัน คือห้ามโดยทั่วไป แต่มีบางเขตอย่างหมู่เกาะคานารีที่ยังมีข้อยกเว้นตามประเพณี แต่รายละเอียดเปลี่ยนได้ ควรตรวจกฎล่าสุดทุกครั้ง

ส่วนบาหลีของอินโดนีเซีย พิธี "ตาเจน" (tajen) หรือ "ทาบูห์ราห์" (tabuh rah) เป็นพิธีกรรมทางศาสนาที่มีการชนไก่ ซึ่งสังคมท้องถิ่นยอมรับในฐานะพิธี แต่ตัวการพนันที่เกิดขึ้นรอบๆ พิธีนั้นยังผิดกฎหมายอินโดนีเซีย ผมเรียกว่า "ช่องว่างระหว่างพิธีกับพนัน" มันบางมากและตีความยาก ถ้าเอาค่าความน่าจะเป็นมาคิด ความเสี่ยงของนักท่องเที่ยวที่เข้าไปร่วมแล้วโดนข้อหาพนันอาจไม่สูง แต่ผลที่ตามมาแย่พอจะทำให้ทริปพังได้เลยนะ

อีกจุดที่ผมเห็นว่าพังคือการบังคับใช้ที่ไม่สม่ำเสมอ อินเดียเป็นตัวอย่างที่เล่าไปแล้ว และเม็กซิโกก็ซับซ้อนเพราะกฎหมายส่วนใหญ่เป็นระดับรัฐ บางรัฐอนุญาต บางรัฐห้าม ทำให้ภาพรวมระดับประเทศบอกอะไรไม่ได้มาก ถ้าจะสรุปเป็นข้อๆ จุดที่ผมเห็นว่าพังบ่อยที่สุดมีดังนี้

• ข้อยกเว้นด้านประเพณีที่ตีความได้หลายแบบ

• กฎหมายระดับท้องถิ่นที่ขัดกับกฎหมายระดับชาติ

• ช่องว่างระหว่างสนามจริงกับช่องทางออนไลน์

• การบังคับใช้ที่เข้มเฉพาะบางช่วงเวลา

  เรียนรู้เพิ่มเติม

ถ้าให้เลือกอีกครั้ง ผมจะใช้ข้อมูลชุดนี้ไหม?

ใช้ครับ แต่ในฐานะจุดเริ่มต้นเท่านั้น ข้อมูลระดับประเทศบอกได้แค่ทิศทาง ส่วนการตัดสินใจจริงต้องดูกฎหมายท้องถิ่น ใบอนุญาต และวันเวลาที่ระบุ ผมจะตรวจสามข้อนี้ก่อนทุกครั้ง

สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากการไล่อ่านครั้งนี้คือ ลำดับความสำคัญของการตรวจสอบ อันดับแรกคือกฎหมายระดับท้องถิ่น อันดับสองคือใบอนุญาตของสนาม และอันดับสามคือวันเวลาที่อนุญาต ถ้าใครข้ามข้อใดข้อหนึ่ง ความเสี่ยงจะเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ ผมชอบคิดเป็นความน่าจะเป็นร่วมนะ ถ้าแต่ละข้อมีโอกาสผิดพลาด 10 เปอร์เซ็นต์ โอกาสที่ทั้งสามข้อถูกต้องพร้อมกันก็เหลือราว 73 เปอร์เซ็นต์ (0.9 ยกกำลังสาม) แปลว่าเกือบหนึ่งในสี่ของคนที่ "เช็กแล้ว" ก็ยังพลาดได้ ถ้าไม่เช็กให้ครบทุกชั้น

ข้อสรุปสุดท้ายแบบขัดความรู้สึกหน่อยคือ ประเทศที่ห้ามทั้งหมดกลับเป็นประเทศที่ "ปลอดภัยทางกฎหมายที่สุด" สำหรับคนที่ไม่แน่ใจ เพราะไม่มีสีเทาให้เข้าใจผิด ส่วนประเทศที่อนุญาตมีเงื่อนไข เช่น ฟิลิปปินส์และไทย ต้องอ่านละเอียดกว่ามาก ถ้าพี่ๆ สนใจด้านการเลี้ยงและการดูแลสายพันธุ์อย่างถูกต้อง ผมแนะนำให้เริ่มจาก [Internal Link: กฎกติกาสนามและการตัดสินไก่ชน] และ [Internal Link: วงการไก่ชนไทยกับข้อควรรู้ทางกฎหมาย] ที่ พันธุ์ไก่ชน รวบรวมไว้ จะเห็นภาพรวมก่อนตัดสินใจเรื่องใดๆ และถ้ามีข้อสงสัยด้านกฎหมาย ให้ปรึกษาทนายความหรือหน่วยงานท้องถิ่น อย่าเชื่อคำบอกเล่าอย่างเดียว บอกแล้วไงว่าให้เช็กก่อน แต่ก็ไม่เคยมีใครฟัง

เมื่อพร้อมจะอ่านต่อแล้ว ลองดูเนื้อหาเพิ่มเติมได้ตามปุ่มนี้เลยนะ

เรียนรู้เพิ่มเติม

คำถามที่พบบ่อย

Q: กฎหมายไก่ชนคืออะไร และครอบคลุมเรื่องอะไรบ้าง?

A: กฎหมายไก่ชนคือกฎหมายที่ควบคุมการให้ไก่ต่อสู้กัน การเลี้ยงไก่เพื่อการนั้น และการพนันที่เกี่ยวข้อง แต่ละประเทศครอบคลุมไม่เท่ากัน บางประเทศห้ามทั้งสามเรื่อง บางประเทศห้ามแค่การพนัน เช่น กฎหมายสหรัฐฯ ห้ามทั้งการจัดชนและการขนส่งสัตว์เพื่อการนี้ ส่วนไทยควบคุมผ่านกฎหมายพนันและสวัสดิภาพสัตว์ ควรอ่านตัวบทของประเทศนั้นๆ ก่อนทุกครั้ง

Q: ประเทศไหนห้ามชนไก่ครบทั้งประเทศ?

A: สหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรห้ามครอบคลุมทั้งประเทศ สหรัฐฯ ห้ามครบ 50 รัฐหลังลุยเซียนาออกกฎห้ามในปี 2008 และกฎหมายฟาร์มบิลปี 2018 ขยายครอบคลุมดินแดนด้วย ส่วนอังกฤษห้ามมาตั้งแต่ปี 1835 อย่างไรก็ตาม หลายประเทศที่ห้ามก็ยังมีข้อยกเว้นเฉพาะพื้นที่ จึงควรตรวจกฎหมายล่าสุดเสมอ

Q: การชนไก่ในฟิลิปปินส์ถูกกฎหมายตลอดเวลาหรือไม่?

A: ไม่ใช่ ฟิลิปปินส์อนุญาตแบบมีเงื่อนไข ตามประกาศ PD 449 ปี 1974 สนามต้องได้รับใบอนุญาตจากท้องถิ่น และจัดได้เฉพาะวันอาทิตย์ วันหยุด และเทศกาลท้องถิ่นเป็นหลัก ส่วนการพนันออนไลน์ (e-sabong) ถูกระงับในปี 2022 จึงไม่ควรเข้าใจว่าเปิดเสรีทั้งหมด

Q: กฎหมายไก่ชนของไทยต่างจากฟิลิปปินส์อย่างไร?

A: ทั้งสองประเทศอนุญาตแบบควบคุม แต่โครงสร้างต่างกัน ไทยใช้พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ที่ต้องมีใบอนุญาตจากทางราชการ ส่วนฟิลิปปินส์มีกฎเฉพาะอย่าง PD 449 ที่ระบุวันและการอนุญาตระดับท้องถิ่น จุดร่วมคือการพนันนอกระบบหรือออนไลน์ไม่ถูกกฎหมายในกรอบเหล่านี้ ผู้สนใจควรตรวจรายละเอียดกับหน่วยงานในพื้นที่เสมอ

Q: ทำไมฝรั่งเศสถึงยังมีการชนไก่ทั้งที่ห้ามตามกฎหมาย?

A: เพราะประมวลกฎหมายอาญามาตรา 521-1 ของฝรั่งเศสยกเว้นให้ในพื้นที่ที่พิสูจน์ได้ว่ามีประเพณีสืบเนื่องไม่ขาดสาย ผลคือกฎหมายมีผลต่างกันตามพื้นที่ ไม่ใช่ทั้งประเทศ ข้อยกเว้นลักษณะนี้ตีความยากและมักถูกโต้แย้ง จึงไม่ควรสรุปว่าฝรั่งเศส "ถูกกฎหมาย" หรือ "ผิดกฎหมาย" แบบรวบยอด

Q: ก่อนร่วมกิจกรรมที่เกี่ยวกับไก่ชน ควรตรวจอะไรก่อนบ้าง?

A: ควรตรวจสามอย่างก่อน คือกฎหมายท้องถิ่นของพื้นที่นั้น ใบอนุญาตของสนามหรือผู้จัด และวันเวลาที่อนุญาตตามกฎหมาย เพราะความผิดพลาดข้อเดียวก็ทำให้ทั้งกิจกรรมผิดกฎหมายได้ ถ้ามีข้อสงสัย ให้สอบถามหน่วยงานท้องถิ่นหรือทนายความ และหลีกเลี่ยงเว็บไซต์พนันออนไลน์ที่ไม่มีใบอนุญาต

เรียนรู้เพิ่มเติม